"Duwen is naar links, trekken is naar rechts. De rest komt vanzelf." De man op de steiger gaf me een knipoog, stapte van de boot en liep terug naar zijn koffie. Daar lagen we. Vier volwassenen, een tas vol broodjes en een sloepje dat heel langzaam van de kant dreef.
Ik had er weken naar uitgekeken en ik vond het doodeng. Allebei tegelijk. Zo voelt iedereen zich die voor het eerst zelf vaart, weet ik inmiddels. En juist daarom moet je het doen.
De eerste tien minuten zijn een komedie
Je stuurt te veel. Je corrigeert elke beweging, de boot slingert als een dronken eend en iemand achterin roept: "Rustig!" Waarop jij roept: "Ik dóé rustig!" En dan gebeurt er iets moois. Je laat de knuppel een seconde los en de boot vaart gewoon rechtdoor. Water is een stuk geduldiger dan asfalt. Meer is het niet, en na tien minuten heb je het te pakken.
De singels van Breda zijn hier perfect voor. Bijna geen stroming, geen grote schepen, de kade altijd dichtbij. Je oefent zonder publiek, op een meerkoet na, en die heeft geen mening.
Je stad, maar dan van onderen
Vanaf het water is Breda ineens een andere stad. Je glijdt onder bruggen door waar je al honderd keer overheen bent gefietst. Je kijkt in achtertuinen met steigertjes en slingerende hangmatten. En dan het Spanjaardsgat, die twee torens: daar houdt iedereen aan boord even zijn mond. Elke keer. Het is het mooiste plekje van de stad en dat zie je pas echt vanaf het water.
Het Valkenberg schuift voorbij als een groene huiskamer. Mensen op het gras zwaaien. Waarom zwaait iedereen altijd naar bootjes? Geen idee. Je zwaait terug en je grijnst als een kind op de kermis.
Drie dingen die ik graag eerder had geweten
- Een vaarbewijs heb je niet nodig. Huurboten zijn kort en langzaam, en de wet vraagt dan niets van je. Meer daarover bij boot huren zonder vaarbewijs.
- Twee uur is genoeg voor de singels. Anderhalf eigenlijk al. Neem je drie uur, dan kun je een stukje de Mark op, waar de stad ophoudt en het groen begint.
- Aanleggen is het enige spannende. Vaar er langzaam op af, nog langzamer dan je denkt, en laat iemand voorin het touw pakken. Die stootkussens zitten er niet voor niets op. En echt: niemand kijkt.
Waarom je het gewoon moet doen
Omdat je stad er groter van wordt. Omdat je een uur lang niet op je telefoon kijkt, simpelweg omdat je een stuur vasthebt. En omdat je bij het uitstappen dat heerlijke gevoel hebt van: was dat alles? Had ik dit al die jaren gewoon kunnen dóén?
Ja. Dat had je. In Breda liggen inmiddels vijftien verhuurders op je te wachten, van een klein Whaly'tje voor zes man tot een sloep met schipper voor wie liever met een drankje kijkt. Kies een zaterdag met een beetje zon. De rest komt vanzelf, zoals de man op de steiger al zei.